۱- به محض مشاهده هوای نامناسب و قبل از بحرانی شدن
شرايط از پوشش های حفاظتی خود ( لباس بادگير ، کلاه و
دستکش ) استفاده کنيد .
۲- در انتخاب وسايل به تناسب کلی انها توجه داشته باشيد
نه به قيمت انها.
۳- با مشاهده اولين نشانه های بيماری مانندک تنگی نفس
،سرفه ، و خستگی مفرط در ميان اعضای گروه فرد بيمار را
با همراه به پايين بفرستيد.
۴- در حين اجرای برنامه ، اگر پی برديد که راه را گم کرده ايد ،
شتاب زده عمل نکنيد. قبل از انجام هر کاری با مطالعه نقشه
به ارزيابی موقعيت خود در منطقه بپردازيد.
اجازه ندهيد کسی از گزوه جدا بشود.
۵- اگر در برخورد با شرايطی غير منتظره مجبور شديد ، شب
را بدون برنامهه قبلی در کوه بمانيد ، ابتدا از ارتفاع خود کم
کنيد .
پناه ديواره ها ، داخل شکاف ها و غاره ها بهترين مکان ها
برای شب مانی هستند .
۶- مهمترين وسيله شخصی در برنامه های کوهنوردی کفش
کوه است .
کفش کوهنورد بايد يک نمره بزرگتر از کفش شهری باشد تا در
ناهمواريهای کوهستان که با جوراب اضافه پوشيده می شود
از صدمات پنجه و کناره های پا و قوزک جلوگيری کند.
۷- افراد ضعيف را در وسط تيم قرار دهيد تا از هر نظر در
حمايت باشند. به طور معمول افراد با تجربه را در جلو و
انتهای تيم قرار می دهند.
۸- به علت وزش بادهای شديد ، از اردو زدن روی قله ها و
تيغه ها بپرهيزيد .
۹- توجه به اين نکته ضروری است که وزن کوله پشتی نبايد
بيش از يک سوم ، وزن کوهنورد باشد.
