سایت جامع آموزش کوهنوردی

گزارشی جدید از آفریقای جنوبی نشان می دهد که محتمل ترین علت مرگ در خلال مسابقات ورزشی  که در هوای گرم انجام می شوند ، گرمازدگی می باشد ، زمانیکه درجه حرارت بدن چنان بالا می رود که مغز را می پزد (Medicine and Science in Sports and Exercise, July 2008). درمان فردی که بر اثر گرمازدگی از حال رفته است  فرو بردن بلادرنگ او در آب سرد است.

افزایش بیش از حد درجه حرارت بدن یا به علت تولید بیش از حد حرارت  یا ناتوانی بدن در دفع حرارت اضافی  است. وقتی ورزش می کنید ، تقریبا 80 درصد انرژی که برای حرکت ماهیچه ها ی تان استفاده می شود به صورت حرارت تلف می شود. یعنی هر چه شما شدید تر ورزش کنید ، به همان اندازه حرارت بیشتری تولید می کنید. اما علت گرمازدگی به احتمال زیاد بیشتر ناتوانی در دفع حرارت است تا تولید بیش از حد حرارت . محرک هایی نظیر آمفتامین ها ، کافئین یا اکستازی احتمال گرمازدگی را افزایش می دهند.

آنهایی که بیشترین احتمال ابتلا به گرمازدگی را دارند افرادی هستند که آرترواسکلروز دارند ، بیش وزن هستند یا شکل بدنی نامناسبی دارند. ورزشکاری را که بر اثر گرمازدگی از حال رفته است باید بلافاصله داخل آب سرد قرار دهید تا از آسیب  به مغز و اعضای دیگر جلوگیری شود. به هرحال ، گرمازدگی می تواند سبب  بیهوش شدن فرد هم بشود که این وضعیت را نمی توان با فرو بردن در آب سرد درمان کرد.

اگر در هوای گرم ورزش می کنید و احساس سرگیجه در شما شروع شد ، ورزش را متوقف کنید چون ممکن است درجه حرارت تان بیش لز حد بالا رفته باشد. وقتی درجه حرارات تان شروع به بالا رفتن می کند ، ماهیچه ها شروع به سوزش می کنند.  وقتی درجه حرارت تان بیشتر بالا می رود ، نفس کم می آورید و هوایی که تنفس می کنید به نظر می اید از داخل کوره ای داغ می آید. در این حالت ورزش را متوقف کنید و خود را خنک کنید چون اگر بالا رفتن درجه حرارت بدن تان ادامه یابد ، علایم مغزی مانند سردرد ، دید تار ، و صدای زنگ در گوش تان توسعه پیدا خواهد کرد. اگر بیشتر ادامه دهید ، ممکن است بیهوش شوید و بمیرید.

مختصات جغرافیایی:

۳۶.۰۶۶۲۰ شمالی ۵۱.۵۵۱۲۰ شرقی        

نکته مهم در مورد ارتفاع:

کدام بلندتر است خلنو یا آزادکوه؟ بعضی از منابع ارتفاع تقریبی ۴۳۷۵

 متر را یرای خلنو و ۴۳۵۵ متر را برای آزادکوه ذکر میکنند.

 متاسفانه نقشه ۱:۵۰۰۰۰ ایرانی ارتفاع دقیقی را برای

خلنو تعیین نمیکند و فقط منحنی های ارتفاعی ۴۳۸۰ تا

۴۴۰۰ متر را نشان میدهد ولی ارتفاع دقیق ۴۳۹۰ متر

را برای آزادکوه می آورد. نقشه ۱:۵۰۰۰۰ روسی ارتفاع

خلنو را ۴۳۸۷ متر نشان میدهد. GPS من خلنو را ۴۳۸۶ متر

و آزادکوه را ۴۳۷۷ متر اندلزه گرفت.

خلنو بزرگ:

قله خلنو بزرگ بلندترین نقطه خط الراسهای به هم پیوسته ای

 که گرانکوه خلنو را تشکیل میدهند میباشد. این گرانکوه از

جنوب به رودخانه جاجرود از شمال به رودخانه نور از غرب

به رودخانه کرج و از شرق به رودخانه لار محدود می شود.

پس از قله دماوند قله خلنو (همراه با قله آزادکوه) بلندترین

 کوه بین جاده هراز و جاده چالوس می باشد. 

از سمت جنوب خلنو بزرگ به قله ۴۳۵۰ متری خلنو کوچک

متصل است و از سمت شرق به قله ۴۲۵۳ متری میش چال.

شاخه های رودخانه وارنگه رود از دامنه های شمالی

و غربی قله حلنو بزرگ سر چشمه می گیرند. در طرف

غرب خلنو بزرگ و دیگر قله های اطراف آن کاسه بزرگی

را تشکیل می دهند که ارتفاع کف آن ۳۸۰۰ تا ۴۰۰۰ متر

میباشد. در یکی از نقاط پایینی این کاسه برکه بسیار

زیبایی به نام دریاچه خلنو (۳۸۳۰ متر) دیده میشود.

ساحل این دریاچه بهترین نقطه برای شب مانی و صعود

 به قله های دیگر منطقه است.

به لحاظ ارتفاع زیاد و نزدیکی به تهران قله خلنو در میان

 کوهنوردان از محبوبیت حاصی برحوردار است. دسترسی

 به قله معمولا از طریق یکی از سه راه زیر انجام میگیرد:

۱) از طریق روستای لالون (۲۴۰۰ متر) به گردنه ورزاب

 قله های یرج و خلنو کوچک

۲) از طریق روستای شمشک (۲۶۰۰ متر) به قله سرک

 چال برج و حلنو کوچک

۳) از طریق دره وارنگه رود و دریاچه خلنو

هر کدام از دو مسیر اول معمولا ظرف یک و نیم روز پیموده

میشوند و مسیر سوم به یک راهپیمایی چند روزه احتیاج دارد.

یخچال خلنو

نویسنده این مطلب تا به حال هیچگونه نوشته یا شنیده مستندی

 را در مورد این یحچال ندیده و نشنیده است. آنچه در زیر

میحوانید نتیجه مشاهدات حود نویسنده در اواخر خرداد

ماه سال ۱۳۸۶ و محاسبات تقریبی او می باشد.

 نویسنده تحصیلاتی دز علم یحچال شناسی ندارد.

اگر اطلاعات دقیقی در مورد این یخچال دارید لطفا با

نویسنده این مطلب تماس بگیرید (مخصوصا اگر عکسی

 از مقدار برف باقی مانده در آخر فصل تابستان دارید).

به نظر میرسد که یکی از دره های دامنه شمالی قله خلنو

بزرگ یخچال کوچکی را در حود جای داده است. این دره

 از قله خلنو و هیچیک از مسیرهای صعود نامبرده شده

قابل رویت نیست. برف این یحچال از ارتفاع حدودا ۴۲۰۰

متر شروع شده و تا تقریبا ۳۹۰۰ متر پایین می آید. پس

از آن منطقه ای از سنگهای خرد شده یخچالی در مسافت

تقریبی ۵۰۰ متر تا ارتفاع ۳۸۰۰ متر ادامه می یابد و به

 تپه ای خاکی که احتمالا پیشانی یخچالی می باشد ختم

می گردد.

 نشانی مبدا صعود از دره

وارنگه رود

از شهر کرج جاده چالوس را حدود ۷۰ کیلومتر رانندگی کنید

 تا قبل از گردنه های تونل کندوان به جاده ای که به پیست

اسکی دیزین میرود برسید. در جاده دیزین بپیچید. پس از

چند کیلومتر جاده ای فرعی در سمت چپ نمایان خواهد

 شد. در جاده فرعی رفته و آن را چند کیلومتر ادامه دهید

ته به روستای وارنگه رود (۲۴۵۰ متر) برسید.

مسیر صعود خلنو از دره

وارنگه رود

مکان	ارتفاع m	فاصله Km
روستای وارنگه رود	۲۴۵۰	صفر
شاخه رودخانه به دریاچه خلنو	۳۱۰۰	۱۶/۵
دریاچه خلنو	۳۸۳۰	۴
خلنو بزرگ	۴۳۸۷	۲
		۲۲/۵

مسیر پاکوب در شمال روستای وارنگه رود (و شرق رودخانه)

 را پیدا می کنیم. پس از طی مسافت کوتاهی مسیر از طریق

 یک پل پیاده رو به غرب رودخانه میرود. دره به زودی از شمال 

بطرف شرق گردش می کند. مسیر را ۵/۱۶ کیلومتر ادامه

 می دهیم تا در ارتفاع ۳۱۰۰ متری رودخانه به دو شاخه

بزرگ تقسیم می شود. شاخه دست راست (جنوبشرقی)

 را انتخاب کرده و ۴ کیلومتر ادامه می دهیم تا در ارتفاع ۳۸۳۰

 متری به دریاچه خلنو می رسیم. کمپ خود را در کنار

 دریاچه بر پا می کنیم.

دامنه های غربی قلل خلنو در شرق دریاچه به چشم

می خورند. صعود از این دامنه ها ما را به قله خلنو بزرگ

می رسانند. لازم به تذکر است که دامنه های مذکور

شیب تندی داشته و پوشیده از شن اسکی میباشند.

پس از ذوب برفها مسیر خوبی برای فرود از قله به دریاچه

 خلنو می باشند ولی ممکن است برای صعود مناسب

نباشند. بهتر آنستکه از دریاچه ابتدا قله خرس چال را

صعود کرده و سپس از طریق قلل هرزه کوه برج و خلنو

کوچک به خلنو بزرگ دست یافت .

مسیر رسیدن به یخچال خلنو

مکان	ارتفاع m	فاصله Km
روستای وارنگه رود	۲۴۵۰	صفر
شاخه رودخانه به دریاچه خلنو	۳۱۰۰	۱۶/۵
شاخه دورخانه به میش چال	۳۳۰۰	۲/۵
یخچال خلنو	۳۹۰۰	۳
		۲۲

مسیر پاکوب در شمال روستای وارنگه رود (و شرق رودخانه)

 را پیدا می کنیم. پس از طی مسافت کوتاهی مسیر از طریق

 یک پل پیاده رو به غرب رودخانه میرود. دره به زودی از شمال 

بطرف شرق گردش می کند. مسیر را ۵/۱۶ کیلومتر ادامه

 می دهیم تا در ارتفاع ۳۱۰۰ متری رودخانه به دو شاخه

بزرگ تقسیم می شود. شاخه دست راست (جنوبشرقی)

به دریاچه خلنو می رود. شاخه دست چپ را انتخاب کرده

 و ۵/۲ کیلومتر ادامه می دهیم تا جایی که رودخانه دوباره

 به دو شاخه تقسیم میشود.

شاخه دست راست (جنوبی) به دره ای میان قله خلنو

و میش چال می رود. این شاخه را انتخاب کرده و بالا

می رویم تا تپه خاکی (پیشانی یخچالی) در سمت

 راست نمایان گردد. دره دوباره به دو شاخه تقسیم

می شود. دست راست به یخچال خلنو می رود و

دست چپ به کاسه بزرگ برفچالی میان قلل خلنو

و میش چال.

از وبلاگ کوههای البرز

مختصات جغرافیایی:

۳۶.۵۱۲۹۲ شمالی ۵۰.۶۹۸۴۶ شرقی  

نکته مهم در مورد ارتفاع: تجربه به من ثابت کرده است که نقشه های سازمان جغرافیایی برای کوههای البرز عموما بسیار دقیق میباشند. ارنفاعات نشان داده شده در این نقشه ها با انداره گیری های GPS من مطابقت داشته اند. متاسفانه برای منطقه سیالان نقشه سازمان جغرافیایی خطاهای عمده ای دارد. این نقشه ارتفاع قله سیالان را ۴۱۲۳ متر نشان میدهد. GPS من ۴۱۹۴ متر اندازه گرفت. (نقشه روسی که خیلی هم قدیمی میباشد ۴۱۷۸ متر نشان میدهد). این نقشه همچنین هیچ اثری از قله برجسته کندیگان و قلل فرعی بین سیالان و کندیگان را ثبت نکرده است.

 ^{دامنه های شمالی سیالان از دشت دریاسر-قله دیده نمیشود}

سیالان قله عظیمی است که در جنوب دریای مازندران در حوالی شهر تنکابن سر بر اقراشه است. دامنه های شمالی سیالان با شیبی تند به کف دره دوهزار میرسند. در مسافت کوتاهی این دره به دریای مازندران واریز میگردد.

فاصله قله سیالان تا دریای مارندران (که ۲۵ متر پایینتر از سطح  دریاهای آزاد میباشد) فقط ۳۶ کیلومتر است. فاصله قله سیالان با نقطه ای در کف دره دوهزار به ارتفاع ۱۰۰۰ متر تنها ۱۲ کیلومتر است. یال شمالی سیالان قله ای فرعی با ارتفاع تقریبی ۴۰۵۰ متر درست میکند.                                                                            

سیالان و قلل اطراف آن سدی غیر قابل نفوذ در برابر رطوبت دریای مازندران ایجاد میکنند. دامنه ها و دره های شمالی سیالان غالبا مه گرفته میباشند. این دامنه ها تا ارتفاع ۲۲۰۰ متری از جنگلهای انبوه پوشیده شده اند. بالاتر از جنگلها-علفزارهای سرسبز و توندرای کوهستانی به دریاجه های زیبای فصلی در ارتفاع ۳۵۰۰ متر میرسند. این دریاچه ها در فصل ذوب برفها در زیر برفچالهای دامنه های شمالی قله ها بوجود می آیند.

دامنه های جنوبی سیالان به دره الموت مشرف میشوند. درختان سرو کوهی بطور پراکنده ای بر روی این دامنه ها تا ارتقاع ۲۷۰۰ متری به چشم میخورند.

به دلیل کوتاهتر بودن مسیر و ارتفاع بیشتر نقطه مبدا-سیالان معمولا از سمت جنوب صعود میگردد. نقطه شروع روستای "هنیز" (ارتفاع ۲۱۵۰ متر) میباشد. اکثر کوهنوردان ار دامنه های ریبای شمالی به دره دوهزار فرود می آیند. نقطه پایان راهپیمایی روستای "عسل محله" (ارتفاع ۱۲۵۰ متر) است.

نشانی روستاهای مبدا:

هنیز: اتوبان تهران-قزوین را به سمت قزوین دنبال میکنیم. قبل از رسیدن به قزوین از خروجی جاده "معلم کلایه/رجایی دشت" خارج میشویم. جاده به سمت شمال رقته و از تپه ها بالا میرود تا به گردنه ای ۲۳۵۰ متری میرسد و سپس با پیچهای پی در پی به کف دره شاهرود قرود می آید. از روی پل رودخانه عبور میکنیم و به رجایی دشت میرسیم. بطرف شرق پیچیده و جاده را تا معلم کلایه دنبال میکنیم. ۱۰ کیلومتر پس از معلم کلایه (پس از گذشتن از جاده ای که به قلعه حسن صباح میرود) در حوالی روستای هرانک جاده ای ای قرعی در طرف چپ (شمال) پدیدار میگردد. در این جاده پیچیده و ۱۰ تا ۱۵ کیلومتر ادامه میدهیم تا به هنیر میرسیم (در خرداد ۱۳۸۵ این جاده فقط تا روستای آتان اسفالت بود).

عسل محله: از شهر تنکابن جاده دوهزار را دنبال میکنیم تا جایی به نام "کلیشم". از اینجا جاده ای خاکی را (در سمت چپ) ۷ کیلومتر رانندگی میکنیم تا به عسل محله میرسیم.

مسیر صعود از جنوب و فرود از شمال:

مکان	ارتفاع m	فاصله Km
هنیز	۲۱۵۰	صفر
پناهگاه	۳۲۰۰
گردنه	۳۸۷۰	۱۰/۸
سیالان	۴۱۹۰	۲/۳
گزدنه	۳۸۷۰	۲/۳
دریاچه ها	۳۵۵۰	۱/۵
بالای مارپیچها	۲۶۵۰
ابتدای تنگه	۱۸۵۰
پل	۱۸۰۰	۱۰/۸
تپه شمال دریاسر	۱۷۰۰	۲/۵
عسل محله	۱۲۵۰	۲/۷
		۳۲/۶

روستای هنیز در دامنه های غربی دره آتان رود و حدود ۲۰۰ متر بالای کف دره قرار گرفته است. از هنیز راه پاکوبی را به سمت شمال دنبال میکنیم. این مسیر کمی ارتفاع کم میکند و به جویبار کوچکی میرسد. پس از عبور از جویبار-مسیر دوری ۱۸۰ درجه میزند و به سمت جنوب ادامه می یابد و سپس به تدریج دوباره به سمت شمال برمیگردد و موازی با رودخانه آتان رود و حدود ۱۰۰ تا ۲۰۰ متر بالاتر از آن تداوم میابد. بهتر است کوهنوردان آب آشامیدنی همراه خود داشته باشند چون دسترسی به رودخانه از این مسیر دشوار میباشد. درختان پراکنده تا ارتفاع ۲۷۰۰ متری در اطراف مسیر دیده میشوند.

در ارتفاع ۲۸۵۰ متری به دره جانبی بزرگی میرسیم که در دامنه های شرقی قله منار چم قرار گرفته است. از جویبار و برفجال (اوایل تابستان) کف این دره عبور میکنیم تا به دامنه ای پوشیده از بوته های سبز رنگ (اوایل تابستان) میرسیم. پاکوب به حالتی مار پیچ وار از این دامنه بالا میرود و در ارتقاع ۳۲۰۰ متری به پناهگاه میرسد.

پس از پناهگاه -پاکوب از شیبی تند بالا میرود تا به گردنه ۳۸۷۰ متری بین قله سیالان در شرق و کندیگان در غرب میرسد. اینجا مکان خوبی برای برپایی کمپ میباشد. قلل سیالان و کندیگان به راحتی از این گردنه قابل دسترسی میباشند. بین گردنه و قله سیالان چند قله فرعی کوچک وجود دارند.

از قله سیالان به گردنه ۳۸۷۰ متری برمیگردیم و شروع به پایین رفتن از دامنه های شمالی میکنیم.

 پاکوب ممکن است زیر برفچالهای منطقه پنهان باشد. اگر کمی به سمت راست برویم در ارتفاع ۳۵۵۰ متری به مکان مسطحی میرسیم که دریاچه های کوچکی در ان به چشم میخورند.ادامه مسیر به سمت پایین ما را به دامنه هایی که پوشیده از توندرای زیبای کوهستانی و رده های برف هستند میرساند.

اگر در بالاترها پاکوب را گم کرده باشیم-در ارتفاع ۲۹۰۰ متری مسیر را حتما در سمت راست دره (و ۱۰۰-۱۵۰ متر بالاتر از رودخانه) خواهیم یافت. ادامه مسیر ما را از میان علقزارهای بسیار سرسبزی عبور خواهد داد تا در ارتفاع حدود ۲۶۵۰ متری به جایی میرسیم که پاکوب ناگهان (از شمال) به سمت شرق تغییر جهت میدهد. در زیر پایمان پاکوب مسیر مارپیچ بسیار درازی را به پایین ادامه میدهد. از این مارپیچها پایین میرویم و در ارتفاع جدود ۲۲۰۰ متری وارد جنگل میشویم.

در پایین مارپیجها به رودخانه دریاسر میرسیم (ارتفاع ۱۸۵۰ متر).پاکوب در سمت راست (شرق) رودخانه امتداد میابد و وارد تنگه زیبایی میشود. پس از مدتی راهپیمایی تنگه کمی فراختر میشود. در ارتفاع ۱۸۰۰ متری به پلی میرسیم که ما را به سمت چپ (غرب) رودخانه هدایت میکند.

هرچه جلوتر میرویم تنگه فراختر میشود تا بالاخره به دشت دریاسر منتهی میشود. در منتهی الیه شمال این دشت تپه کوچکی دیده میشود.

کف دشت ممکن است باتلاقی باشد. از حاشیه سمت چپ (غرب) دشت بطرف شمال پیش میرویم تا به تپه میرسیم. پاکوب را پیدا کرده و از دامنه جنوبی تپه بطرف شرق میرویم. از این مکان دامنه های شمالی سیالان کندیگان و دشت دریاسر بوضوح دیده میشوند.پاکوب به زودی بطرف شمال پیچیده و پایین میرود تا یه عسل محله میرسد.

از وبلاگ کوههای البرز